Het bezoek van de Elders aan Nederland en België zit er weer op en is een terug kijkend was dit een van de mooiste weken van mijn leven tot nu toe. Door hun heb ik een kijkje mogen nemen in de Nieuwe Tijd die er aan staat te komen. Tot nog toe was dit een vrij abstract gegeven maar door hetgeen de Elders wisten te vertellen weet ik dat het een prachtige tijd gaat komen die zeer hoopvol is en vol liefde zal zijn.

De Elders die ons uit Colombia en de Verenigde Staten hebben bezocht waren:

Mamo Kuncho, de spirituele leider van de Arhuaco’s

Mamo Hipolito, Arhuaco

Judith en Ruth eveneens Arhuaco

Mama Patricio, Kogi

Ruben en Jordan Saufkie, Hopi-indianen uit Arizona (VS)

Adam Yellowbird, geïnitieerd in de Lakoota traditie.

Door het bezoek van de Elders is mij ook ineens heel duidelijk geworden wat Drunvalo Melchizedek bedoelde met het feit dat de Spirituele Energie zich in de afgelopen jaren heeft verplaatst van Azië (India/Tibet) naar Zuid Amerika (Peru, Guatemala). Meer informatie hierover is te lezen in het boek ‘The Serpent of Light’ van Dunvalo. In Azië werden de afgelopen duizenden jaren vele verlichte Avatars/Goeroes geboren die geheel vanuit hun hart leefden en leven. Hun jeugd echter loog er vaak niet om. Hun omgeving leefde vaak onder de meest miserabele omstandigheden. Kijk maar naar mensen zoals bijvoorbeeld moeder Amma, die vanwege haar donkere huid niet geaccepteerd werd door haar eigen familie.

Binnenin de Kogi/Arhuaco gemeenschap leeft iedereen helemaal vanuit het hart. Bij de Arhuaco’s is het Mamo Kuncha, die als spiritueel leider aan het hoofd staat van alle Mamos. Hij is in staat ver in de toekomst te kijken en kiest de mannen en vrouwen bij elkaar die in alle opzichten zoals fysiek, spiritueel, emotioneel het meest bij elkaar passen. Hij kan dan ook al zien welke zielen uit deze verbintenis geboren zullen gaan worden en of hier eventuele Mamo’s tussen zitten. Dit heeft als resultaat dat echtscheidingen niet of nauwelijks voorkomen binnen deze gemeenschappen en de man/vrouwrelatie geheel in balans is en gebaseerd is op wederzijds respect.

Het gehele bezoek aan Nederland met al zijn voorbereidingen rustte op allerlei “toevalligheden” en verliep voorspoedig. Als je mij nu vraagt hoe ik het allemaal georganiseerd heb is mijn enige antwoord: “Geen flauw idee, alles ging praktisch vanzelf”. Zo bleek de Bronkerk al aardig volgeboekt te zijn met activiteiten toen we daar voor het eerst kwamen voor informatie, echter de 2 dagen die wij voor het weekend nodig hadden waren alleen nog vrij. Toevallig. Wat betreft de locatie in België had ik Jo Reijnders, een Belgische cliënt van mij ingeschakeld omdat ik daar totaal onbekend ben. Binnen een week werd ik door Peter Stulens, de manager van Kasteel Nieuwenhoven gebeld met de vraag of het kasteel misschien geschikt was voor de Peace Summit. De foto’s die hij me even later mailde waren schitterend en al gauw werd er een afspraak gemaakt dat ik naar hun toe zou komen om alle details persoonlijk door te nemen. Tot mijn grote verbazing belde Jo mij 2 weken later op die zich verontschuldigde over het feit dat hij nog steeds geen locatie had gevonden.

Kasteel Nieuwenhoven was dus gewoon uit de lucht komen vallen. Achteraf bleek dat de Mamos hier voor gezorgd hadden omdat deze plek dringend heling nodig had door zijn nogal turbulente geschiedenis van de afgelopen paar honderd jaar.

Toen alle vliegtickets geboekt waren, kwam het net zo uit dat de groep uit Colombia op 24 augustus om 14.15 uur zouden landen op vliegveld Brussel in België en de groep uit de VS om 14.00 uur op vliegveld Dusseldorf in Duitsland. Nog geen 5 minuten later ging de telefoon en had ik de chauffeurs geregeld voor België zodat ikzelf samen met Marie Jose, een vriendin, naar Dusseldorf kon reizen om de Amerikaanse groep te verwelkomen.

Dinsdag 23 augustus had ik mijn laatste werkdag in mijn praktijk  als Natuurgeneeskundig therapeut en was ik tot een uur of vijf volgeboekt. Rond het middaguur las ik even vluchtig mijn e-mails door en zag tot mijn grote schrik een email van Adam Yellowbird waarin stond dat ze net veilig geland waren en ik hem op zijn mobiel kon bereiken. Help, ze waren een dag te vroeg… In paniek belde ik Marie Jose met de vraag hoe we dit moesten gaan oplossen. Tegelijkertijd ging er een andere telefoon die ik in een opwelling opnam. Dit bleek Peter Toonen te zijn. Toen ik hem vertelde dat ik volledig in de stress zat, was zijn droge antwoord:” Dat weet ik, daarom bel ik, wat is er aan de hand”. Toen ik hem dit uitlegde kwam de oplossing er onmiddellijk uitrollen: “Boek een hotel voor ze in Dusseldorf. Dan kunnen zij uitrusten van de reis en jij kunt je dingen afmaken zoals oorspronkelijk gepland.” Zo gezegd, zo gedaan.

Vanaf het moment dat iedereen gearriveerd was regende het pijpenstelen. Alle Elders logeerden op het landgoed Hoog Deelen op de hoge Veluwe. Donderdag 25 augustus rond een uur of 2 besloten we in de stromende regen een wandeling te gaan maken. Viathou Peletier had voor alle Elders plastic ponchos en rubberen laarzen geregeld. Tijdens de wandeling gaf ik Mamo Kuncha een steen in zijn hand die in 1994 in een graancirkel in Zierikzee gevonden was. Deze steen had zeer unieke eigenschappen. Zo neutraliseerde het onmiddellijk extreme emoties. Op een of andere manier hadden we zelf altijd het idee gehad dat deze steen van buiten de aarde afkomstig was. Mamo Kuncha's antwoord was echter het tegenovergestelde. Hij legde uit dat deze stenen, die zij zelf ook in hun bezit hebben, afkomstig zijn uit de Binnen Wereld. Van daar uit worden ze naar buiten afgeschoten en had het in dit geval de graancirkel gecreëerd.

Even later kwamen we langs een schuur waar iemand aan het lassen was en de Mamos gaven te kennen even naar binnen te willen. Patty Salazar hun tolk vertelde ons dat de Mamos de vorige dag op weg van het vliegveld naar de Veluwe te kennen hadden gegeven 3 stukjes treinrails nodig te hebben voor hun ceremonies. Waar haal je in Nederland in vredesnaam 3 stukjes treinrails vandaan. Viathou liep naar binnen en vroeg aan de persoon die aan het lassen was, of hij enig idee had. Zijn antwoord was : “Hier bij mij, ik ben in het bezit van een van de oudste stukjes trein rails van Nederland. Dit werd gebruikt om hout te transporteren. Hoe groot moeten de stukje zijn?” Ter plekke sneed hij de benodigde stukjes af en wederom kregen we te maken met een staaltje materialiseren ter plekke, waar de Mamos uniek in zijn.

De Summit in Ugchelen verliep praktisch geheel volgens plan. We begonnen in de stromende regen en eindigden de volgende dag met Zon die volop de afscheidsdrum van de Lakootazangers bescheen. De eerste dag hield Jan-Frank Gerards een lezing over zijn connecties met de Kogi’s. Hij vertelde hoe hij 10 jaar geleden in een klein museum in Cuijck een originele ketting en twee fluiten had ontdekt die afkomstig waren uit de Tayronacultuur. Enkele jaren later wilde hij er opnieuw naar toe en bleek het museum niet langer te bestaan. Via via kwam hij erachter dat alles was overgedragen aan het wereldmuseum in Rotterdam. Na een aantal gesprekken met hun gevoerd te hebben lijken zij nu bereid deze waardevolle schatten over te dragen aan hun oorspronkelijke eigenaren, de Kogi’s en de Arhuacu. Dit vergt een intense voorbereiding omdat de schatten buiten de Colombiaanse overheid om teruggegeven moeten worden omdat er in Colombia een wet is die stelt dat dit soort items aan de staat toebehoren. In de pauze na zijn lezing werd Jan-Frank benaderd door een persoon die zichtbaar emotioneel was. Hij vertelde Jan-Frank dat het zijn oom was geweest die het museum in Cuijck destijds had opgericht. Hij had in zijn leven allerlei schatten opgekocht op o.a. veilingen met het idee deze terug te gaan geven aan hun rechtmatige eigenaren. Zijn droomwens lijkt nu dus uit te gaan komen.

In Belgie verliep alles anders dan gepland. Ik was enorm blij dat ik de deelnemers van te voren had ingelicht dat we met Indiaanse Tijd te maken zouden hebben en het dus normaal zou zijn dat het programma anders zou kunnen gaan verlopen. We arriveerden een uur te laat en ook hier regende het weer pijpenstelen en moesten we noodgedwongen naar de Tiendenschuur ( een grote schuur waar vroeger alle oogsten werden opgeslagen) uitwijken. Daar was het koud en tochtig met als gevolg dat Patricio de volgende dag doodziek in bed heeft doorgebracht.

De ochtend van de 2^de dag zaten we aan het ontbijt in de eetkamer toen de hoedster van de alpaca’s binnen kwam rennen met het bericht dat we naar buiten moesten kijken omdat een alpaca op het punt stond een kalfje te baren. Dit voltrok zich nog geen 5 minuten later voor onze ogen.

De boodschap van Ruben Saufkie en zijn zoon Jordan was zeer ontroerend. De Hopi’s blijken geen stam te zijn maar is een manier van leven. In balans zijn met jezelf en met de natuur, met alle elementen zoals de lucht, het water, vuur en aarde. Leven en geven vanuit het Hart. Leef je Hopi dan maakt dit je een beter mens.

In de Verenigde Staten komen de tradities van hun oorspronkelijke bewoners steeds meer onder druk te staan door de bemoeienis van de Amerikaanse overheid. Dit heeft tot gevolg dat er een splitsing ontstaat binnen de stammen. De ene groep is financieel ingepalmd door de overheid, wil allerlei moderne nieuwe regels in gaan voeren en land verkoopt in ruil voor geld terwijl een andere groep er alles aan doet om de oorspronkelijke tradities te handhaven. Dit alles heeft mede tot gevolg dat er veel Hopi’s ontsporen en verslaafd raken aan alcohol, drugs en gokken. Dit is Ruben zelf ook overkomen met als gevolg dat hij zijn initiatie die een volwassen Hopi man ontvangt (en waarbij hij volledig ingewijd wordt in de Hopi tradities) mis is gelopen i.v.m. zijn alcoholverslaving. Na 11 jaar lukte het Ruben om zijn verslaving achter zich te laten en hij hoopt in 2012 samen met zijn zoon Jordan deze inwijding alsnog te gaan ontvangen. In de 70-er jaren heeft een Zwitserse organisatie een film gemaakt over de Hopi’s, over de verdeeldheid van het volk, zoals de westerse wereld verdeeld wordt door het systeem. Deze is binnenkort via de www.totalhealthfoundation.org te bestellen.

Op de laatste dag van hun verblijf aan Nederland en Belgie gaven de Mamos te kennen graag een stad te willen bekijken. Dit werd Leuven met zijn prachtige binnenstad. Mamo Kuncha die altijd op blote voeten loopt omdat hij zo in verbinding staat met Moeder aarde, ging ook hier blootsvoets. Het was wonderbaarlijk hoe weinig aandacht we trokken met onze toch wel excentrieke groep. Het was alsof we op een bepaalde manier onzichtbaar gemaakt waren voor de buitenwereld .We hebben in ruim 3 uur geloof ik nog geen 500 meter afgelegd. Alles was nieuw voor ze en werd aan een grondig onderzoek onderworpen, zoals ook de echte Belgische bonbons. In een speelgoedwinkel ontstond een komische situatie toen Patricio op een gegeven moment een doosje had ontdekt dat wanneer het omgedraaid wordt als een koe begint te loeien. Binnen enkele minuten waren er verschillende  kinderen om hem heen verzameld en waren ze tot grote ergernis van de verkoopster met z’n allen beurt voor beurt de doosjes aan het omdraaien. Als het aan haar had gelegen, had ze iedereen de winkel uitgezet, maar de humor won het tenslotte.

 

’s Avonds hadden we ons laatste gesprek en werd duidelijk dat deze Peace Summit een vervolg zal gaan krijgen in 2011 en wel in Colombia zelf, aan de voet van de Sierra Nevada waar de Arhuaco’s en Kogi’s leven. Mamo Kuncha gaf aan dat de Mamo’s op korte termijn in conclaaf zullen gaan om de juiste datum voor deze gebeurtenis te bepalen. Tot die tijd kunnen we hun van dienst zijn door schelpen, kristallen en trouwringen (afkomstig uit scheidingen?) te verzamelen. De schelpen en kristallen worden voor allerlei ceremonieën gebruikt en de gouden ringen, kettingen en andere waar worden via de Stichting van Jan-Frank Gerards omgesmolten tot munten die op deze manier onopvallend naar Colombia gebracht kunnen worden. Het goud wordt door de Kogi gebruikt om de balans van de Moeder Aarde te herstellen. Sinds de komst van Columbus is er veel goud geroofd. De frequentie van goud is nodig om de balans van de aarde te herstellen. Goud heeft voor de Kogi’s geen materialistische waarde maar is een middel tot balancering van Moeder Aarde.

Jan-Frank heeft reeds meer dan 2000 ringen ontvangen die zijn omgesmolten tot ruim 500 gram puur goud (www.kogi-gold.com). De boodschappen van de Elders zelf zijn allemaal door Viathou Peletier genoteerd en zijn te lezen op de website van de Stichting (www.totalhealthfoundation.org).

 

Harriet Algra 2010.